OSTRE ZAPALENIE TRZUSTKI, to choroba dość zagadkowa i podstępna, która dotyka często rasy psy małych ras. Co ciekawe, jej wystąpienie bardzo często poprzedzone może być zatruciem lub mocnym podrażnieniem przewodu pokarmowego

Najpierw pojawia się zatrucie. W tym samym czasie, w ukryciu, po cichu - przez kilka dni w organizmie rozwija się zapalenie trzustki.

Jednym słowem, chwila nieuwagi na spacerze lub kęs mocno doprawionego ludzkiego jedzenia, może narobić sporo kłopotów. Na czele niechlubnego rankingu stoją: czekolada, orzechy makadamia, trutki na gryzonie i owady, metalowe elementy oraz niektóre leki.

Do głównych objawów choroby należą:

utrata apetytu

nagłe wymioty

silny ból podbrzusza

biegunka

ogólna apatia i osłabienie

JEST TO STAN ZAGRAŻAJĄCY BEZPOŚREDNIO ŻYCIU ZWIERZAKA

Jedynym skutecznym działaniem, jest hospitalizacja w lecznicy weterynaryjnej, ograniczająca ból oraz straty w organizmie zwierzaka.

I pomyśleć, że wszystko to może zadziać się od kawałka ciasta, czekolady, czy doprawionego mięsa.

Po pierwsze, bez paniki - potrzebne jest teraz trzeźwe myślenie. Rozpocznij poszukiwania na własną rękę, najlepiej ze znajomymi lub rodziną - może pies lub kot nie jest wcale daleko lub schował się w okolicy. Gdzie ostatnio był pupil? Gdzie ostatnio się widzieliście?

Jeśli nawoływanie i poszukiwania nie dają oczekiwanego efektu - zadzwoń do okolicznych schronisk (dokładnie tak, liczba mnoga) w poszukiwaniu informacji. Poproś o telefon w przypadku znalezienia nowego psa o określonych rysach.

Co ważne - warto też powiadomić o poszukiwaniach pobliskie gabinety weterynaryjne. Znaleziony psiak czy kot często trafia do nich w celach próby identyfikacji i zeskanowania CHIPA.

Przydatne okazują się też papierowe ogłoszenia, ogłoszenia on-line w internetowych serwisach i Facebookowe posty - im szerszy zasięg uda się osiągnąć tym lepiej. Pamiętaj o grupach lokalnych społeczności i portalach specjalnie stworzonych na potrzeby poszukiwania zaginionych zwierząt takich jak znajda.org

No i pamiętajcie, na Nas możecie liczyć na każdym etapie poszukiwań

Będziemy szukać i udostępniać do skutku!

Chodzi o czipowanie zwierząt, które według niektórych informacji może stać się obowiązkowe już w 2023r.

Technika jest prosta - pod skórę Waszego pupila zostaje wszczepiony czip zawierający swój unikatowy numer. Numer ten, może zostać przeczytany za pomocą specjalnego skanera, będącego na wyposażeniu lecznic weterynaryjnych.

Sam numer jednak nie jest przydatny. Niezbędne jest dodanie swoich danych, jako właściciela do międzynarodowej bazy danych i powiązanie ich z kodem.

Następnie wystarczy parę kliknięć i już wiemy czyj to zwierzak, skąd uciekł i gdzie jest jego człowiek

Serdecznie zachęcamy do czipowania zwierzaków!

Z doświadczenia wiemy, że bardzo się to przydaje i potrafi oszczędzić wiele zmartwień

Źródło zdjęcia: content.tailster.com

Najczęściej spadek lub wzrost wagi to jeden z pierwszych objawów różnych chorób mogących dotknąć Twojego podopiecznego.

Utrata wagi przy zachowanej diecie może świadczyć o :

nadczynności tarczycy,

otyłości,

zapaleniu nerek,

problemach z wątrobą lub trzustką,

nowotworach,

obecność pasożytów.

W przypadku szybkiego tycia musimy brać pod uwagę:

niedoczynność tarczycy,

chorobę Cushinga,

cukrzycę.

Jak widzicie, regularne badanie masy ciała pupila to podstawa szybkiej diagnostyki.

Czym jest badanie morfologii krwi?

Badanie morfologii krwi, znane również jako "morfologia" to procedura laboratoryjna, w której analizuje się różne elementy krwi. Krew musi zostać pobrana w Gabinecie. Podobnie, najlepiej będzie przebadać ją jak najszybciej na miejscu, w lecznicy.

Co możemy przebadać w ten sposób?

Morfologia krwi to przede wszystkim badanie czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi oraz ich wzajemnego stosunku. Dzięki wyliczaniu konkretnych frakcji i parametrów jesteśmy w stanie ocenić szczegółowo stan zdrowia zwierzęcia i wydolność jego organizmu.

Jest to badania ogólne, które pokazuje nam tendencję i daje wskazówki do dalszej diagnostyki. Badaniem kolejnym, sprawdzającym już stan kolejnych narządów jest badanie biochemiczne krwi, ale o tym innym razem.

Jakie wskaźniki bada morfologia krwi?

1. Liczba czerwonych krwinek (erytrocytów): Pozwala to na ocenę zdolności organizmu do przenoszenia tlenu oraz wykrycie anemii.
2. Hemoglobina: Jest to składnik czerwonych krwinek odpowiedzialny za transport tlenu. Niska wartość hemoglobiny może wskazywać na niedokrwistość.
3. Liczba białych krwinek (leukocytów): Ocena liczby białych krwinek umożliwia identyfikację infekcji, stanów zapalnych, reakcji alergicznych i innych nieprawidłowości.
4. Różnorodność i proporcje białych krwinek: Badanie morfologii krwi pozwala na określenie liczby różnych typów białych krwinek, takich jak neutrofile, limfocyty, eozynofile, bazofile i monocyty. Zmiany w proporcjach tych komórek mogą wskazywać na różne stany zapalne, infekcje, alergie lub problemy z układem odpornościowym.
5. Liczba płytek krwi: Płytki krwi są odpowiedzialne za krzepnięcie krwi. Niski poziom płytek może prowadzić do skłonności do krwawień, podczas gdy wysoki poziom może sugerować ryzyko powstawania skrzepów krwi.
6. Ocena morfologii komórek: Badanie morfologii krwi pozwala na ocenę kształtu, rozmiaru i struktury komórek krwi. Nieprawidłowości w morfologii mogą sugerować obecność infekcji, niedokrwistości, chorób genetycznych lub innych zaburzeń.

Jak przebiega badanie morfologii krwi?

Aby przeprowadzić badanie morfologii krwi, weterynarz pobiera małą próbkę krwi od zwierzęcia.

Najczęściej stosuje się do tego celu niewielką igłę, którą wkłada się w żyłę. Następnie krew jest umieszczana na szkiełku mikroskopowym lub przesyłana do laboratorium, gdzie specjaliści analizują ją pod mikroskopem lub za pomocą automatycznego analizatora krwi. Wyniki badań dostarczają informacji dotyczących liczby komórek krwi oraz ich morfologii.

U jakich zwierząt można przeprowadzić badanie morfologiczne krwi?

I tu bardzo dobra wiadomość - nie ma ograniczeń! Jest to badanie minimalnie inwazyjne, które można stosować w każdym wieku u każdej rasy.

Co to jest wścieklizna?

Wścieklizna to wirusowa choroba zakaźna, która atakuje układ nerwowy. Jest wywoływana przez wirus wścieklizny, który przenosi się głównie przez ukąszenia zarażonego zwierzęcia. Wirus wścieklizny rozprzestrzenia się z miejsca ukąszenia do ośrodkowego układu nerwowego, powodując uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego. Choroba jest śmiertelna dla zwierząt i ludzi, jeśli nie zostaną podjęte natychmiastowe środki zaradcze.

Objawy wścieklizny u małych zwierząt:

Objawy wścieklizny u małych zwierząt mogą różnić się w zależności od gatunku, jednak istnieje kilka powszechnych oznak, na które należy zwrócić uwagę:

1. Zmiany zachowania: Zwierzę może wykazywać nietypowe, agresywne lub apatyczne zachowanie. Może również mieć trudności z utrzymaniem równowagi.
2. Zmiany w apetycie: Wścieklizna często powoduje zmniejszenie apetytu u zwierząt. Mogą odmawiać jedzenia lub picia.
3. Nietypowe dźwięki: Zwierzę może wydawać dziwne dźwięki, takie jak skomlenie, wycie lub miauczenie.
4. Problemy neurologiczne: Wścieklizna wpływa na układ nerwowy, więc zwierzę może mieć trudności z poruszaniem się, drgawki, drżenie mięśni czy trudności z połykaniem.
5. Nadmierna pobudliwość lub depresja: Zwierzę może być nadmiernie pobudzone lub wykazywać objawy depresji.

Wścieklizna jest chorobą, którą można skutecznie zapobiegać TYLKO POPRZEZ REGULARNE SZCZEPIENIA.

Szczepienia powinny być podawane zgodnie z harmonogramem zaleconym przez lekarza weterynarii z uwzględnieniem wymogów lokalnych regulacji dotyczących szczepień przeciwko wściekliźnie.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie u małych zwierząt nie tylko chroni je przed chorobą, ale również ma kluczowe znaczenie dla ochrony zdrowia publicznego. Wścieklizna jest zoonozą, co oznacza, że może być przenoszona z zwierząt na ludzi. Wirus wścieklizny jest niezwykle niebezpieczny dla człowieka i prowadzi do śmierci, jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki zaradcze.

Harmonogram szczepień psów

Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3. miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

Szczepienia kotów oraz pozostałych zwierząt nie są narzucone prawnie, jednak najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii i ustalić czy taka forma profilaktyki jest konieczna.

Wszyscy wiedzą, że na podstawową profilaktykę zwierząt towarzyszących składają się:

 regularne szczepienia na choroby zakaźne i wściekliznę;
 systematyczne procedury odrobaczenia pupila

Ze szczepieniami jest łatwiej, ponieważ obowiązuje Nas kalendarz szczepień, który częściowo ustanowiony został prawnie.

W przypadku wszelkiej profilaktyki przeciwpasożytniczej, powstaje jednak pytanie:
JAK CZĘSTO ODROBACZAĆ PUPILA? 

Odpowiedź nie jest prosta i zależy od wielu czynników. Standardem polecanym przez lekarzy weterynarii jest odrobaczanie zwierzaka co 3 miesiące. 

Okres ten skraca się w kilku wyjątkowych przypadkach np. u zwierząt w pierwszych miesiącach życia oraz gdy wśród domowników są osoby w ciąży, małe dzieci, chorzy z osłabioną odpornością itp.

Właściciele zwierząt wolnowychodzących, dbając także o własne zdrowie powinni pamiętać o odrobaczaniu psa czy kota nawet co miesiąc!

Bardzo przydatnym badaniem, które pozwala Nam jednoznacznie o ocenić stan zarobaczenia pacjenta jest laboratoryjne badnie kału. 

Poruszam wszystkie te zawiłości, abyście sami nie musieli podejmować takich decyzji 

W przypadku dalszych pytań - serdecznie zapraszam na wizytę. Z chęcią wspólnie zaplanujemy i omówimy skuteczny plan profilaktyki zdrowotnej pupila 

Pierwsze szczepienia kota to tzw. SZCZEPIENIA PODSTAWOWE. Do tej grupy należą główne czynniki wywołujące tzw. Koci Katar (Kaliciwirus i Herpeswirus) oraz wirus Panleukopenii Kotów. Dlaczego tylko te dwa?

Są to choroby niezwykle groźne dla noworodków i kotów seniorów - a więc grup o niezwykle osłabionej odporności organizmu. W kilka dni potrafią zasiać spustoszenie w organizmie. Bez weterynaryjnej pomocy często prowadzą do powikłań i śmierci.

Termin pierwszego szczepienia na choroby podstawowe zależy od dwóch czynników.

Pierwszym z nich jest odrobaczenie gromadki kotów. Przyjmuje się, że powinno mieć to miejsce nawet na tydzień przed szczepieniem, dla wykształcenia lepszej odporności i mniejszego obciążenia organizmu w jednym momencie.

Drugi z czynników, to obecność matczynych przeciwciał w krwi zwierzaka. Razem z mlekiem matki kociaki przejmują aktywne, gotowe przeciwciała przeciwko chorobom, z którymi zmagała się już mama. Szczepienie podane za szybko - zostanie zneutralizowane przez obecne już we krwi "jednorazowe" przeciwciała matki. Dlatego właśnie nie jest możliwe zaszczepienie kotów chwilę po urodzeniu oraz dlatego zaleca się doszczepianie drugą dawką za 10-14 dni.

Przy ustalaniu harmonogramu ważne jest też pochodzenie kota i długość jego kontaktu z matką! Mruczek o nieznanej historii z pewnością już teraz może zmagać się z wymienionymi wyżej chorobami podstawowymi. Im szybciej dostanie pierwszą dawkę szczepienia, tym szybciej wytworzy własną odporność.

Pierwsze szczepienie przeciwko chorobom podstawowym powinno mieć miejsce w 8-10 tygodniu życia kota. Następnie zaleca się powtórzenie procedury, nawet dwukrotnie co 2 kolejne tygodnie. Decyzja o ilości powtórzeń, czyli tzw. doszczepiania należy do prowadzącego lekarza weterynarii.

Istnieje też możliwość zaszczepienia zwierzaka na inne choroby, w zależności od jego środowiska życia, stylu życia oraz zagrożeń jakie to ze sobą niesie. Mówimy wtedy o tzw. SZCZEPIENIACH DODATKOWYCH.

Wścieklizna to choroba która grozi tzw. kotom wolnowychodzącym, bez dozoru właściciela. W środowisku kot taki może napotkać zwierzęta wszelkiego gatunku, m.in. lisy, gryzonie i nietoperze. Niestety, mogą one przenosić śmiertelnego wirusa wścieklizny. Warto wspomnieć o tym, że wścieklizna każdego roku wciąż jest wykrywana w Polsce wschodniej i stanowi realne zagrożenie dla życia ludzi i zwierząt. Nie ma lekarstwa na wściekliznę, dlatego trzeba się szczepić.

FeLV, czyli kocia białaczka to odpowiednik ludzkiego wirusa nabytego niedoboru odporności - HIV. Przy zachorowaniu dochodzi do silnej immunosupresji. Nazwa choroby wywodzi się od bladego koloru błon śluzowych, będącego często charakterystycznym objawem. Kocia białaczka to choroba podstępna, która może nie dawać objawów, jednocześnie przenosząc się na inne koty. Ponadto obecność FeLV w organizmie kota zwiększa ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe. Z pewnością opowiemy o niej innym razem.

Chlamydioza to choroba dużych skupisk kotów, powiązana z Kocim katarem. Jej głównymi objawami są obrzęk spojówek, łzawienie i ich intensywne zaczerwienienie. Raz zarażony kot, jest nosicielem choroby do końca życia.

Na koniec to co najważniejsze - żadne szczepienie nie trwa wiecznie. Bez względu na wiek zwierzaka i zastosowany preparat, szczepienie zabezpiecza zwierzę tylko na okres od roku do dwóch lat. Dlatego zaleca się regularne coroczne szczepienia przypominające, dla ciągłości profilaktyki chorób zakaźnych.

Ktoś w sieci napisał, że szczepienia to długoterminowa inwestycja w zdrowie pupila. Podpisujemy się pod tym stwierdzeniem obiema rękami! Celem szczepienia jest nauczenie organizmu zwierzaka, jak wytwarzać przeciwciała na konkretne choroby. Ale od początku!

Do okolic 5-6 tygodnia życia w organizmie szczeniaka wciąż krążą przeciwciała matki, szukające tylko kontaktu z drobnoustrojami zakaźnymi i neutralizujące je. Po tym czasie odporność młodego organizmu spada, narażając zwierzaka na jedne z najgroźniejszych chorób z jakimi przyjdzie mu się spotkać.

Jednym słowem - gdy mija 5 tydzień życia młodego psa - trzeba działać!

Zgodnie z zaleceniami, w 5 tygodniu powinno zostać wykonane odrobaczenie. Pozwoli to na wykształcenie lepszej odporności i odciąży układ immunologiczny organizmu, który będzie mógł skupić się na wytwarzaniu nowych molekuł.

Według ekspertów mówi się, że pierwsze szczepienie jest możliwe najwcześniej w wieku 6 tygodni, a najpóźniej w wieku 9 tygodni. Mówi się że to tzw. SZCZEPIENIE PODSTAWOWE. Ważne jest, aby terminarz i kalendarz szczepień dostosować bezpośrednio do przypadku danego psa.

Szczepienie podstawowe zabezpiecza psy przed chorobami takimi jak Parwowiroza, Nosówka i Choroba Rubartha, czyli wirusowe zakaźne zapalenie wątroby u psów. Dlaczego akurat te?
Wyżej wymienione choroby, potrafią dosłownie w kilka dni doprowadzić do wycieńczenia organizmu młodego psa i do śmierci. Bez udzielenia pomocy weterynaryjnej, szanse na przeżycie szczenięcia są nikłe.

Następnie zaleca się tzw. dawki przypominające szczepień 2-3 krotnie w odstępach 2-4 tygodni.

Co ważne, według polskiego prawa wymaga się od właściciela psa, aby zaszczepł swojego podopiecznego na wściekliznę. W jakim wieku? Do 30 dni od osiągnięcia 3 miesiąca życia.
Od tej reguły nie ma wyjątku. Wścieklizna jest chorobą, która jest także zagrożeniem dla ludzi, a nie ma na nią skutecznego lekarstwa.


Istnieją także tzw. SZCZEPIENIA DODATKOWE - zależne od środowiska i stylu życia psa. Należą do nich szczepienia przeciwko chorobom takim, jak kaszel kenelowy, leptospiroza czy borelioza. Z chęcią ocenimy konieczność ich zastosowania w gabinecie weterynaryjnym, w zależności od potrzeb Waszego podopiecznego.

Na koniec to co najważniejsze - żadne szczepienie nie trwa wiecznie. Bez względu na wiek zwierzaka i zastosowany preparat, szczepienie zabezpiecza zwierzę tylko na okres od roku do dwóch lat.
Dlatego zaleca się regularne coroczne szczepienia przypominające, dla ciągłości profilaktyki chorób zakaźnych.