Pierwsze szczepienia kota to tzw. SZCZEPIENIA PODSTAWOWE. Do tej grupy należą główne czynniki wywołujące tzw. Koci Katar (Kaliciwirus i Herpeswirus) oraz wirus Panleukopenii Kotów. Dlaczego tylko te dwa?
Są to choroby niezwykle groźne dla noworodków i kotów seniorów - a więc grup o niezwykle osłabionej odporności organizmu. W kilka dni potrafią zasiać spustoszenie w organizmie. Bez weterynaryjnej pomocy często prowadzą do powikłań i śmierci.
Termin pierwszego szczepienia na choroby podstawowe zależy od dwóch czynników.
Pierwszym z nich jest odrobaczenie gromadki kotów. Przyjmuje się, że powinno mieć to miejsce nawet na tydzień przed szczepieniem, dla wykształcenia lepszej odporności i mniejszego obciążenia organizmu w jednym momencie.
Drugi z czynników, to obecność matczynych przeciwciał w krwi zwierzaka. Razem z mlekiem matki kociaki przejmują aktywne, gotowe przeciwciała przeciwko chorobom, z którymi zmagała się już mama. Szczepienie podane za szybko - zostanie zneutralizowane przez obecne już we krwi "jednorazowe" przeciwciała matki. Dlatego właśnie nie jest możliwe zaszczepienie kotów chwilę po urodzeniu oraz dlatego zaleca się doszczepianie drugą dawką za 10-14 dni.
Przy ustalaniu harmonogramu ważne jest też pochodzenie kota i długość jego kontaktu z matką! Mruczek o nieznanej historii z pewnością już teraz może zmagać się z wymienionymi wyżej chorobami podstawowymi. Im szybciej dostanie pierwszą dawkę szczepienia, tym szybciej wytworzy własną odporność.
Pierwsze szczepienie przeciwko chorobom podstawowym powinno mieć miejsce w 8-10 tygodniu życia kota. Następnie zaleca się powtórzenie procedury, nawet dwukrotnie co 2 kolejne tygodnie. Decyzja o ilości powtórzeń, czyli tzw. doszczepiania należy do prowadzącego lekarza weterynarii.
Istnieje też możliwość zaszczepienia zwierzaka na inne choroby, w zależności od jego środowiska życia, stylu życia oraz zagrożeń jakie to ze sobą niesie. Mówimy wtedy o tzw. SZCZEPIENIACH DODATKOWYCH.
Wścieklizna to choroba która grozi tzw. kotom wolnowychodzącym, bez dozoru właściciela. W środowisku kot taki może napotkać zwierzęta wszelkiego gatunku, m.in. lisy, gryzonie i nietoperze. Niestety, mogą one przenosić śmiertelnego wirusa wścieklizny. Warto wspomnieć o tym, że wścieklizna każdego roku wciąż jest wykrywana w Polsce wschodniej i stanowi realne zagrożenie dla życia ludzi i zwierząt. Nie ma lekarstwa na wściekliznę, dlatego trzeba się szczepić.
FeLV, czyli kocia białaczka to odpowiednik ludzkiego wirusa nabytego niedoboru odporności - HIV. Przy zachorowaniu dochodzi do silnej immunosupresji. Nazwa choroby wywodzi się od bladego koloru błon śluzowych, będącego często charakterystycznym objawem. Kocia białaczka to choroba podstępna, która może nie dawać objawów, jednocześnie przenosząc się na inne koty. Ponadto obecność FeLV w organizmie kota zwiększa ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe. Z pewnością opowiemy o niej innym razem.
Chlamydioza to choroba dużych skupisk kotów, powiązana z Kocim katarem. Jej głównymi objawami są obrzęk spojówek, łzawienie i ich intensywne zaczerwienienie. Raz zarażony kot, jest nosicielem choroby do końca życia.
Na koniec to co najważniejsze - żadne szczepienie nie trwa wiecznie. Bez względu na wiek zwierzaka i zastosowany preparat, szczepienie zabezpiecza zwierzę tylko na okres od roku do dwóch lat. Dlatego zaleca się regularne coroczne szczepienia przypominające, dla ciągłości profilaktyki chorób zakaźnych.